Honeycomb: The World Beyond — poradnik dotyczący databoksów

Databoksy w Honeycomb: The World Beyond to cele eksploracji rozrzucone po całym Sota7. Każde odkrycie może zapewnić schemat lub odblokować przydatne wyposażenie do budowy bazy, badań, przechowywania, oświetlenia i działań terenowych. Nie są one jedynie znacznikami znajdziek — ich odnalezienie często poszerza zestaw narzędzi dostępnych podczas dłuższych wypraw.

Najbardziej niezawodną wskazówką wizualną jest smuga białego dymu. Dym może pojawić się po drugiej stronie doliny, za grzbietem lub w pobliżu wyżej położonego terenu, dlatego marker wyglądający na najbliższy nie zawsze będzie najłatwiejszym celem. Korzystaj jednocześnie z mapy, pobliskich ścieżek i bezpiecznych miejsc na schronienie, zamiast bez przygotowania przemierzać niebezpieczny teren.

Najważniejsze informacje z filmu:

• Białe sygnały dymne pomagają zidentyfikować lokalizacje databoksów na dużej mapie Sota7.
• Nagrody z databoksów mogą obejmować lampkę biurkową, lodówkę, stolik do sypialni i inne schematy.
• Wysokość terenu, gorąca woda, wrogie stworzenia i wytrzymałość mogą skomplikować pozornie krótkie trasy.
• Tymczasowe siedliska pomagają przywrócić odporność podczas dłuższych wypraw po databoksy.

Skupiona na eksploracji oficjalna strona Honeycomb: The World Beyond na Xbox opisuje Sota7 jako świat różnorodnych biomów, nieznanych form życia, cennych zasobów i ukrytych obszarów. Warto pamiętać o tym podczas planowania trasy po databoksy: wyprawa po znajdźki jest także okazją do skanowania zwierząt, zbierania materiałów i rozpoznawania przyszłych szlaków.

Dym najłatwiej dostrzec z otwartego terenu lub podwyższonego punktu widokowego. Jeśli sygnał zniknie, nie zakładaj od razu, że databoks zniknął. Wzgórza, konstrukcje, roślinność i kąt kamery mogą zasłonić smugę. Przemieszczaj się wzdłuż terenu i ponownie sprawdzaj mapę, zanim zmienisz kierunek.

Skuteczny schemat poszukiwań składa się z trzech etapów:

1. Potwierdź sygnał. Stań w bezpiecznym miejscu i sprawdź, czy dym jest biały oraz powiązany z niezbadanym markerem.
2. Prześledź ukształtowanie terenu. Szukaj ścieżek omijających klify, gorącą wodę, strome zbocza i obszary, na których nie można budować.
3. Zabezpiecz drogę powrotną. Przed otwarciem databoksu ustal położenie schronienia, zasobów i trasy powrotnej do bazy.

Do niektórych databoksów łatwo dotrzeć pobliskim szlakiem, podczas gdy inne wydają się znajdować na wyżej położonym terenie lub za niebezpiecznym przejściem. Właściwe podejście zazwyczaj wymaga obejścia. Dłuższa trasa po stabilnym podłożu jest lepsza niż krótki upadek, pościg stworzenia lub wymuszone przejście przez gorącą wodę.

Nagrody z databoksów wspierają różne elementy rozwoju. Zdobyte schematy mogą poprawić komfort, przechowywanie, konserwację, oświetlenie, badania i przygotowanie do działań terenowych. Dokładna wartość nagrody zależy od aktualnego stanu bazy oraz materiałów dostępnych do jej wytworzenia.

Do znanych odkryć należą lampka biurkowa, lodówka, krzesło biurowe, stolik do sypialni, stacja lampy UV i sekwencer. Lodówka jest szczególnie przydatna do przechowywania łatwo psujących się zapasów, a oświetlenie i meble zwiększają praktyczną wartość bazy. Niektóre schematy związane z badaniami mogą wymagać dodatkowych maszyn lub materiałów, zanim będzie można z nich od razu skorzystać.

Wartość schematu nie ogranicza się do możliwości natychmiastowego wytworzenia przedmiotu. Nagroda może odblokować całą ścieżkę przyszłych opcji, dlatego po każdej wyprawie po databoksy sprawdzaj menu schematów. Jeśli przedmiot jest niedostępny, przejrzyj wymaganą stację rzemieślniczą i potrzebne komponenty, zanim uznasz, że nagroda nie została zarejestrowana.

Wyprawa po databoks powinna rozpocząć się od jasnego planu zapasów. Sota7 nagradza ciekawość, ale niski poziom odporności, mała ilość wytrzymałości i przepełniony ekwipunek mogą sprawić, że droga powrotna będzie bardziej niebezpieczna niż podejście.

Przed wyruszeniem sprawdź następujące kwestie:

• Odporność: Zabierz materiały potrzebne do wytworzenia przedmiotów regeneracyjnych lub tymczasowego siedliska.
• Woda i jedzenie: Długie objazdy mogą zużyć więcej zapasów, niż sugeruje pierwotna trasa.
• Materiały budowlane: Zachowaj wystarczającą ilość zasobów na awaryjne schronienie.
• Miejsce w ekwipunku: Nagrody z databoksów mogą być przydatne, a pełny plecak może wymusić trudne decyzje.
• Świadomość obecności stworzeń: Stridery i inne zwierzęta mogą ukarać nieostrożne poruszanie się w pobliżu ich terytorium.
• Świadomość ukształtowania terenu: Gorąca woda, strome spadki i obszary, na których nie można budować, wymagają alternatywnych tras.

Traktuj siedliska jako punkty kontrolne, a nie stały zamiennik planowania trasy. Tymczasowe schronienie może przywrócić odporność i zapewnić bezpieczny punkt w pobliżu odległych odkryć, ale zbudowanie go w złym miejscu może narazić cię na zagrożenia terenowe lub utrudnić drogę powrotną.

Znanym celem kolekcji jest 24 databoksy. Najłatwiej zarządzać postępami, zapisując dla każdego databoksu punkt orientacyjny, nagrodę i warunki trasy, zamiast polegać wyłącznie na niedokładnej pozycji na mapie. Pomaga to również odróżnić naprawdę niezbadany databoks od sygnału ukrytego przez teren.

Prowadź prosty dziennik trasy z czterema polami:

• Punkt orientacyjny: pobliska dolina, grzbiet, konstrukcja lub biom.
• Podejście: bezpieczna ścieżka, trasa przez wyżej położony teren lub alternatywne przejście.
• Nagroda: otrzymany schemat lub przedmiot.
• Status: zdobyty, widoczny, ale zablokowany, lub jeszcze nieodnaleziony.

Gdy widocznych jest kilka sygnałów, wybierz trasę zapewniającą bezpieczny powrót i dostęp do przydatnych pobliskich zasobów. Databoks znajdujący się w pobliżu boksytu, krzemionki, miedzi lub celów skanowania może zapewnić większą ogólną korzyść niż odizolowany marker wymagający niebezpiecznego objazdu.